ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٢٠٧ - (٥٦٩) چهار منش است كه در رمضان كسى از آن بىنياز نيست

ترجمه‌

(٥٦٩) چهار منش است كه در رمضان كسى از آن بى‌نياز نيست‌

- امام محمد باقر گفته: پيامبر در آدينه، پايان شعبان سخنرانى كرده خداى را ستود و بر او نيايش كرد، سپس گفت:

«اى مردم ماهى بر شما بر آمد و شبى در آن بهتر از هزار ماه باشد، آن ماه رمضان است، آن ماهى‌اى است كه خدا روزه آن را بر شما واجب گردانيده است، هر كه شبى از آن را به نماز گزاردن زنده دارد، مانند كسى‌ست كه هفتاد شب را در ماه‌هاى ديگر زنده داشته باشد. هر كه در آن كار نيكى انجام دهد چون مزد كسى‌ست كه واجبى از واجبات را به جاى آورده باشد، آنكه واجبى در آن به جاى آورد چون كسى‌ست كه هفتاد واجب در ماه‌هاى ديگر انجام داده باشد.

آن ماه شكيبايى‌ست، مزد در آن بهشت است. آن ماه همراهى با مردمان است و همدردى با ايشان. آن ماهى‌اى است كه خداى بر روزى گروندگان مى‌افزايد، هر كه مؤمن روزه‌دارى را در آن افطار دهد، پاداش آزاد كردن بنده‌يى دارد و گناهان گذشته وى را آمرزيده است.

برخى گفتند اى پيامبر ما همه نتوانيم كه روزه‌دارى را افطارى دهيم، گفت: خداى اين پاداش را به كسى نيز كه جز به يك آشاميدن شير توانا نيست با آن روزه دارى را افطارى داده مى‌دهد يا شربتى آب شيرينى و چند خرما كه بيشتر از آن نتواند داد. هر كه در اين ماه كار بنده خود را سبك گرداند خداى شمار وى را سبك دارد. اين ماهى‌اى است كه آغازش آمرزش است و ميانگينش بخشايش است و فرجامش بر آوردن است. در آن از چهار منش بى‌نياز نيستند كه با دو منش خداى را خشنود سازيد و با دو منش نياز خود خواهيد. اما دو منشى كه خداى را به آنها خشنود مى‌سازيد، گواهى بر يگانگى ويست و پيامبرى من و اما آن دو منش كه از آن بى‌نياز نباشيد. از خدا نيازهاى خود را بخواهيد و بهشت را و پناه بدو از دوزخ.