ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ١٣٢ - (٤٠٨) امام محمد باقر فرزند خود امام صادق را به سه چيز دستور داد و از سه چيز نهى كرد

در باره گناه‌ها باز ايستادن و ترك آنهاست هنگامى كه مكلف تخلف حكم او كرد و به اختيار و خواست خود مرتكب آن گردد گناهكار شده. و از اين كه گناه‌ها به تقدير اوست آن ست كه او مبلغ و مقدار آنها را مى‌داند و مقصود از اين كه گناه‌ها به اراده اوست آن‌ست كه او خواسته گناهكار را به همان گفتار و فرمان و حذر دادن از گناه باز دارد نه به زور و به كار بردن قدرت است تا جبر لازم آيد. بنا بر اين غرض از قضا حكم تكليفى ست و قدر علم تفصيلى به كار بندگانست و معنى مشيت اختيار دادن به ايشان است. و هيچ يك از اينها بنا بر اعتقاد (صدوق) وادار كردن مكلف به عملى نيست.

ترجمه‌

(٤٠٨) امام محمد باقر فرزند خود امام صادق را به سه چيز دستور داد و از سه چيز نهى كرد

- سفيان ثورى گفته: به جعفر بن محمد گفتم: اى فرزند رسول خدا مرا پندى ده. گفت: اى سفيان دروغ زن مردانگى ندارد. فرمانروايان برادرى نشناسند، رشك بر آسودگى ندارد. تندخوى سرور نگردد. گفتم: اى فرزند رسول خداى بيشتر گوى. گفت: اى سفيان در كارها به خدا توكل كن تا خداشناس باشى. بهر چه ترا داد خشنود باشد، تا بى‌نياز گردى. با همسايگان خود خوشرفتار باش تا مسلمان باشى، با نابكار دوستى مورز تا از نابكارى خود ترا نياموزد، در كار خود با خدا ترسان مشورت كن. گفتم: باز گوى، گفت: اى سفيان هر كه ارجمنديى خواهد كه بسته به خويشاوندى نباشد و بى‌نيازى مى‌خواهد كه بسته به خواسته نباشد و بزرگى كه به سلطنت ارتباط ندارد بايد از شرمسارى گناهكارى زير سايه فرمان بردارى خداى رود. گفتم: ديگر گوى. گفت: اى سفيان پدرم مرا به سه‌