ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٣٢ - (١٣٥) بيشتر بندگى ابو ذر دو منش بود

ترجمه‌

(١٣٣) دو منش شگفت انگيز

- روزى خدا خوردن و ادعاى خدايى كردن- از امام صادق ٧ روايت شده كه گفت: خداوند بزرگ فرشته‌يى را به زمين فرستاد او در جهان مدت زيادى بماند سپس به آسمان بازگشت. در آنجا از او پرسيد در جهان و روى زمين چه ديدى؟ گفت: شگفتيهاى بسيار ديدم و از همه شگفت انگيزتر بنده‌يى را ديدم از نعمتهاى جهان همه چيزى براى وى آماده بود، روزى ترا مى‌خورد و ادعاى خدايى مى‌كرد، من از بى‌پروايى او در شگفت شدم و از بردبارى تو. پس خدا بدو گفت: از بردبارى من در شگفت شدى؟ گفت: آرى گفت: او را چهار صد سال مهلت دادم و رگى از او ندريد و چيزى از جهان نخواست مگر آنكه بدان رسيد و چيزى از خوراك و آشاميدنى بر او دگرگون نشد.

ترجمه‌

(١٣٤) امر به نيكى و باز دارى از بدى دو آفريده شده از خلق خداوند بزرگ است‌

- از امام محمد باقر ٧ روايت شده كه گفت: «امر به معروف و نهى از منكر دو مخلوق از مخلوقات خدايند كسى كه ايشان را يارى كند خدا او را يارى گرداند و آنكه اينان را خوار گرداند خدا او را خوار گرداند».

ترجمه‌

(١٣٥) بيشتر بندگى ابو ذر دو منش بود

- امام صادق گفته: «بيشتر بندگى ابو ذر انديشه كردن و پند گرفتن بود».