ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ١٨٦ - (٥١٥) نجده خارجى چهار سؤال از ابن عباس كرد

سست انكارى راه‌هايى دارد: سستى؛ گول خوردن؛ پشت گوش افكندن و آرزو داشتن، آنكه سستى پيش گيرد دين حق را پس افكند، پشت گوش افكندن كار را به تأخير مى‌افكند تا هنگامى كه مرگ فرا رسد. هر گاه آرزويى نبود انسان وظيفه خود را مى‌يافت، هر گاه انسان روش ناپسند بيمناكى خود را بداند از بيم و هراس درگذرد. راه‌هاى كينه‌توزى، كبر و فخر و جانبدارى و تعصب است.

آنكه كبر ورزد پس افتد؛ آنكه فخر كند نابكار گردد؛ آنكه جانبدارى كند پاى فشارى به گناه كند؛ آنكه تعصب ورزد بد كردار است.

آزمندى را چهار راه است: شادمانى، سرخوشى، ستيزگى؛ فزون‌جويى. شادمانى كردن به درگاه خداى پسنديده نيست. سرخوشى- سرمستى در حكم خوشى فروشى‌ست. ستيزگى انسان را گرفتار دامهاى گناه سازد؛ افزون‌جويى: بدل كردن نيكى‌ست بدان چه پست باشد اين بود دورويى و ستون‌هاى آن و راههاى آن».

ترجمه‌

(٥١٥) نجده خارجى چهار سؤال از ابن عباس كرد

- امام صادق گفته: «نجده خارجى از ابن عباس چهار سؤال كرد: «آيا پيامبر زنان را به جنگ مى‌برد؟. آيا به آنان چيزى از غنيمت بهره‌يى مى‌داد؟ خمس مال به چه كسانى مى‌رسد؟. يتيم چه هنگامى رسيده مى‌شود، كشتن كودكان كفار چگونه است؟».

ابن عباس در جواب وى نگاشت: «پيامبر زنان را از غنيمت بهره‌مند مى‌كرد اما به عنوان سهم نبود. ما اعتقاد داريم كه خمس از آن ماست؛ گروهى مى‌پندارند از آن ما نيست؛ ما نيز شكيبايى پيش گرفتيم؛ يتيم هنگامى بالغ مى‌شود كه احتلام بيند مگر آنكه رشد و تميز نداشته باشد يا سبك مغز باشد در اين صورت خواسته وى را سرپرست وى نگاهدارى مى‌كند. كودكان كفار را پيامبر نمى‌كشت؛