ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ١٩ - (٨٠) نخستين پيشكشى كه به مؤمن داده مىشود

ترجمه‌

(٧٥) آنكه به قضاى خدا خشنود باشد يا دلتنگ‌

- از امام صادق روايت شده كه گفت:

«آنكه به قضاى خدا خشنود باشد قضا بر او روان گردد و نزد خدا پاداش دارد و آنكه از آن دلتنگ گردد قضا بر او روان گردد و مزدش تباه شود».

ترجمه‌

(٧٦) منشى ست كه درازاى آن اشتران سرخ موى پسنديده نيست‌

- از امام على بن الحسين روايت شده كه گفت: «من دوست ندارم به جاى اين وضع ستمرسيدگى بهترين دارايى جهان را داشته باشم و هيچ آشاميدنى نياشاميدم كه گواراتر از فرو خوردن خشم خود باشد به خشم رسيده».

ترجمه‌

(٧٧) منشى كه روزى را افزون مى‌كند

- از ابى عوف عجلى روايت شده كه گفت: از امام صادق شنيدم كه گفت: دست شستن پيش از خوراك و پس از آن روزى را افزون كند.

ترجمه‌

(٧٨) منشى از گناه‌ها كه آمرزيده نگردد

- از امام محمد باقر روايت شده كه گفت:

«از گناه‌هايى كه آمرزيده نگردد آن است كه گوينده بگويد كاش جز به اين كار كه كرده‌ام باز خواست نمى‌شدم». زيرا از اين گفتار تنزيه نفس لازم آيد.

ترجمه‌

(٧٩) منشى كه سبب نفاق و تهى دستى گردد

- راوى گفته: از امام صادق شنيدم كه مى‌گفت: «آوازخوانى سبب نفاق و تهى دستى‌ست».

ترجمه‌

(٨٠) نخستين پيشكشى كه به مؤمن داده مى‌شود

- اسحاق پور عمار گفته: به امام صادق گفتم: نخستين پيشكشى كه به مؤمن داده مى‌شود چيست؟ گفت: «آمرزش كسانى كه مرده‌يى را دنبال رفته باشند يعنى تشييع مى‌كنند».