ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤٢ - شرحها

و از دوزخ به خدا پناه برد.

٤- به درستى آن را بخوانند، الفاظش را خوب شمرده ادا كنند و معانى آن را بفهمند.

٥- چنانچه بايد بدان عمل كنند، يعنى به محكم آن عمل نمايند و به متشابه آن ايمان آورند و اگر موردى اشكال دارند به استاد آن رجوع كنند. طبرسى (ره) در امام چند وجه گفته:

١- مقصود، پيغمبر هر امتى است و اين موافق است با روايت ابن جبير از ابن عباس و از على (ع) هم روايت شده كه ائمه دو باشند رهبر به حق و رهبر به گمراهى.

٢- مقصود، دعوت به كتابى است كه به آنها نازل شده و بايد به آن عمل كنند چون قرآن براى امت اسلام و توراة براى يهود و انجيل براى نصارى.

٣- مقصود رهبرى است كه از او پيروى مى‌كردند از علماى خود، و همه اين وجوه در آنچه خاص و عام از امام رضا (ع) روايت كرده‌اند مندرج است از آن حضرت به سند صحيح از پدرانش روايت شده كه پيغمبر (ص) در تفسير اين آيه فرمود: هر ملتى همراه امام زمان و كتاب پروردگار و روش پيغمبر خود دعوت مى‌شوند.

٤- مقصود از امامى كه همراه هر كس دعوت مى‌شود نامه اعمال او است.

٥- مقصود اين است كه هر كسى را به نام مادر دعوت مى‌كنند (مثلًا مى‌گويند: تقى زاده فلانه، براى آنكه نسب از طرف پدر قابل ترديد است). طبرسى (ره) گفته است: اين آيه نياز به توجيه دارد، زيرا ظاهرش اين است كه خداوند آنها را امامان داعى به دوزخ مقرر ساخته چنانچه پيغمبران را رهبران به بهشت نموده و كسى به اين معنى معتقد نيست،