ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤٤ - شرحها
و ممكن است" الذين" مفعول فعل محذوفى باشد كه" فَآتُوهُمْ" بيان آن است يعنى بدهيد به آنان بهرهشان را بدهيد بهره آنها را.
وجه سوم اين است كه عطف به والدين باشد و ضمير" فَآتُوهُمْ" به همه موالى برگردد و معنى اين باشد كه: والدين و خويشان و آن كسانى كه پيمان شما را بستهاند وارثان شما هستند، بهره آنها را به آنها بدهيد.
در تفسير" الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ" چند وجه گفتهاند:
١- مقصود ولاء ضامن جريره است به اين طريق كه مردى با ديگرى تعهدى مىبست به اين بيان كه خون من خون تو است و ويرانى من ويرانى تو است و خونخواهى من خونخواهى تو است، نبرد با من نبرد با تو است، سازش با من سازش با تو است، تو از من ارث برى و من از تو، تو ضامن جنايت منى و من ضامن جنايت تو، در اين صورت هم پيمان شش يك ارث آن ديگرى را مستحق بود، اين حكم در اسلام جارى بود تا به آيه وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ نسخ شد، شافعى گفته ميراث ضامن جريره به طور مطلق نسخ و ملغى شده است ولى در نزد ما شيعه وقتى ارث نسبى و سببى نباشد ثابت است و حاجتى به دعوى نيست.
٢- مقصود از معاقده در اين آيه مصاهره است و منظور ارث زن از شوهر و شوهر از زن است.
٣- آنچه در اين خبر بيان كرده است كه مقصود از" الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ" ائمه (ع) هستند كه وقتى وارثى نباشد تركه ميت به آنها تعلق دارد مىفرمايد:
به وسيله ائمه خدا عهد شما را بسته است، يعنى عهد ايمان شما را محكم ساخته، عقد عهد سختى و محكم كردن آن است يعنى به سبب ولايت ائمه و اقرار به امامت آنها خدا عهد و پيمان ايمان شما را در عالم ميثاق و در دنيا محكم كرده است و اين بيان حاصل معنى است و آيه اين طور مىشود كه