ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧١٦ - شرحها

قرآن مجيد مجسم نموده همان ائمه هستند كه قرآن مجيد از نظر حقيقت تعليمات خود در وجود آنها تجلى دارد و اين تجلى در نفس عارف به مقام امام منعكس مى‌شود.

در اينجا براى روشن شدن موضوع، اگر قرآن را پرتوى از ذات خدا بدانيم و امام را چون آئينه زلالى كه اين پرتو در آن تابيده و از آن به قلب عارف به امامت منعكس شده مَثَل مناسبى آورده باشيم.

فرض كن پرتو آفتاب به آئينه زلالى بتابد و از آن در اطاق تاريكى منعكس شود، در اين صورت درست است كه گفته شود روشنى كه از آفتاب فرود آمده در اطاق است و به همين نظر مى‌فرمايد: نورى كه از طرف خدا نازل شده يعنى قرآن مجيد همان جلوه نورانى امام است كه در دل مؤمن مى‌تابد. آيه نور يكى از قسمتهاى مهم قرآن مجيد است و از نظر تفسير و تأويل مورد توجه دانشمندان و مفسرين اسلامى بوده است، بعضى كتاب مستقلى در تفسير آن نگاشته‌اند، آنچه در اينجا مورد دقت است اين است كه:

١- اين آيه از نظر سوق عبارت و جمله بندى و طرح موضوع يكى از ابتكارات معجزمآب قرآن است، سوق چنين مضمونى در قالب تعبير و بيان هيچ سابقه نداشته و در آينده نزول قرآن هم كسى با آن رقابت و معارضه نكرده است، قرآن مجيد از جهات بسيارى معجزه است و فوق قدرت عادى بشر، من در مقام شرح اين موضوع در جلد سوم" الدين في طور الاجتماع" خود كه به عربى تأليف شده و در نجف اشرف در حدود سال ١٣١٤ شمسى چاپ شده است، گفته‌ام: القرآن بحر يموج بالاعجاز قرآن دريائى است و در هر موجى از آن معجزه‌اى خيزد، و بسيارى از دانشمندان و مفسران وجوه مختلفه اعجاز قرآن مجيد را ياد آور شده‌اند و توجه به اين نكته هم بجا است‌