یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١٥ - عشق و جهان

همین میل است کآهن را در آموخت

که خود را برد و بر آهن ربا دوخت

از این میل است هر جنبش که بینی

به جسم آسمانی تا زمینی

همین میل آمد و با کاه پیوست

که محکم کاه را بر کهربا بست

به هر طبعی نهاده آرزویی

تکاپو داده هر یک را به سویی

برون آورد مجنون را مشوّش

به لیلی داد زنجیرش که میکش

ز شیرین کوهکن را داده شیون

فکنده بیستون پیشش که میکن

ز تاب [١] شمع گشته آتش افروز

زده پروانه را آتش که میسوز

ز گل بر بسته بلبل را پر و بال

شکسته خار در جانش که مینال

غرض کاین میل چون گردد قوی پی

شود عشق و درآید در رگ و پی

وجود عشق کش عالم طفیل است

ز استیلای قبض و بسط میل است

اگر یک شعلهگر خود صدهزار است

به اصلش باز گردی یک شرار است