یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٤٦ - عشق و زندگی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١١، ص: ٤٤٥

عاشقانه گردید. (ص ٤٣٤) (ر. ک: نج و نه)

می. شیخ بهایی و توصیف عشق. (ص ٤٣٤)

ن. فرق عشق شاعرانه و میل جسمانی (ص ٤٣٤) (ر. ک: کح و سا)

نا. عشق بر خلاف غریزه جنسی که مابه الاشتراک انسان و حیوان است، از مختصات انسانهاست. (ص ٤٣٤)

نب. آیا علت عشق شاعرانه ممنوعیت غریزه جنسی است؟ (ص ٤٣٤) (ر. ک: مه)

نج. اگر منع نبود، نه عشق بود و نه غزل و نه احترام زن. (ص ٤٣٥، ایضاً ص ٤٢٣) (ر. ک: مط و نه)

ند. گوته میگوید: نخستین گرایش عشق در جهت معنوی است.

(ص ٤٣٥)

نه. بی شرمی از جذابیت میکاهد و حیا میزان عشق و ارزش زن را بالا میبرد. (ص ٤٣٥)

نو. مرد جوان به دنبال چشمان پر از حیاست. (ص ٤٣٥)

نز. حیا از لطف و رقّت عالی روح صاحب خود خبر میدهد، حیا ناشی از ضعف نیست. (ص ٤٣٥)

نح. حیا و امتناع ظریفانه زن بر عشق مردان افزوده و نیرو و شجاعت مردان را مضاعف کرده است. زنان، گذشته از جنبه الهام بخشی برای مرد و خلق زیبایی در چشم او و گذشته از تأثیر در ایجاد هنر و شعر و موسیقی، مکمّل مردانگی مردان بودهاند. پس عشق، خود عامل اجتماعی مهمی بوده است، خالق بسیار چیزها بوده است. (ر. ک: ورقه نقش تاریخی زن) (ص ٤٣٥ و ٤٣٦)

نط. زن خالق عشق و عشق خالق مرد و مرد خالق اجتماع بوده است. (ص ٤٣٦)

نی. هدف مرد در کارهای بزرگ غالباً رضایت و جلب نظر زن و موفقیت عشق خودش بوده است. (ص ٤٣٦)

س. بقای عشق زوجین بعد از خاموشی غریزه. (ص ٤٣٦)