یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣ - توبه و آثار گناه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١١، ص: ٣٣

گفتیم «از زمین اجتماع»؛ باید دانست که بعضی گناهان گناه تاریخی است، گناه یک نژاد و یک رشته تاریخی است، توبه تاریخی میخواهد. محو کردن آثار این گناهان به همان اندازه دشوارتر است که هر عمل اجتماعی از عمل فردی دشوارتر است.

در خود قرآن تأیید شده که گناه آثار دارد، مثل آیه ظهر الفساد فی البر و البحر بما کسبت ایدی الناس، کلّا بل ران علی قلوبهم ما کانوا یکسبون.

رجوع شود به تحف العقول، کلمات رسول اکرم در آثار گناه و به ورقههای عمل.

ایضاً از رسول اکرم روایت شده:

ان الذنوب تغیر النعم و تبدل القسم، فاذا بر الناس بر اغنهم و اذا فجر الناس عقوهم، قال اللَّه تعالی: و کذلک نولّی بعض الظالمین بعضاً [١].

آیه ان اللَّه لا یغیر ما بقوم ... اثر گناه را ذکر میکند و میگوید باید اوضاع و احوال داخلی را اصلاح کرد، بعد اوضاع و احوال خارجی؛ میگوید اول باید نهضتی علیه گناه شروع بشود، همان طوری که نهضتهای پیغمبران علیه اشخاص نبود علیه گناه بود. دشمنِ گناه بالاترین دشمنهاست؛ هم از اوضاع و احوال خارجی مهمتر است از قبیل ظلم و ناامنی و فحشا و فقر و بیکاری و نبودن فرهنگ و بهداشت و عدالت اجتماعی، و هم از افراد و اشخاص و دشمنهای سرسخت.

پیغمبر فرمود:

مرحباً بقوم قضوا الجهاد الاصغر و بقی علیهم الجهاد الاکبر.