روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٢٤ - ترجمه

وَ إِذٰا قٰامُوا إِلَى الصَّلاٰةِ قٰامُوا كُسٰالىٰ يُرٰاؤُنَ النّٰاسَ [١].قتاده گفت:آن باشد كه باك ندارد به نماز اگر كند و اگر نكند [٢]،بيان اين آن است كه بريدة الأسلمى روايت كرد كه:چون اين آيت آمد، [رسول] [٣]عليه السلام-گفت:الله اكبر،اين آيت شما را بهتر است ازآن‌كه هريكى [ را از] [٤]شما مثل ملك دنيا بودى،مراد به اين آيت آن‌كس است كه اگر [نماز كند اميد] [٥]ندارد به خيرش،و اگر رها كند نترسد از شرش.عطا[ابن دينار گفت] [٦]:[١٩٠-ر]الحمد لله كه عَنْ صَلاٰتِهِمْ ،گفت،و نگفت في صلاتهم،و الا كه [٧]سلامت يافتى از اين! حسن گفت:آن باشد كه نماز به ريا كند،و اگر فوت شود باك ندارد.

ابو العاليه گفت:آن باشد كه نماز بد كند به ركوع و سجود ناقص،و در نماز از اين جانب و آن [٨]جانب مى‌نگرد.

وَ يَمْنَعُونَ الْمٰاعُونَ .در«ماعون»خلاف كردند.اميرالمؤمنين على گفت:

مراد زكات است،يعنى زكات ندهند [٩]،و اين قول عبد الله عمر است و حسن و قتاده و محمد بن الحنفية و ضحاك.عبد الله مسعود گفت:چيزهايى است كه [١٠]همسايگان از يكديگر بخواهند،چون تبر و ديگ و آلتى كه در سراى به كار بايد [١١].مجاهد گفت:عاريت است.محمد بن كعب و كلبي گفتند:«ماعون»جمله عطا باشد،عام است بر همه برافتد.سعيد جبير و مقاتل و زهرى گفتند:«ماعون» به لغت قريش مال باشد،قال شاعرهم:

بأجود منه بماعونه [١٢] اذا ما سماؤهم لم تغم
يمج صبيره الماعون صبا