روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩١ - ترجمه

كند،خداى تعالى[او را از نعيم آن طعام پرسد.عبد اللّه عبّاس گفت:آن نعيم تن‌درستى و صحت و سمع و بصر است و سلامت دل،خداى تعالى] [١]بنده را از آن بپرسد به قيامت كه[چه] [٢]كردى آن را و در چه به كار بردى-و او عالم‌تر [٣]بيانش قوله [٤]: إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤٰادَ كُلُّ أُولٰئِكَ كٰانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً [٥].

باقر-عليه السّلام-گفت:مراد عافيت است.گفتند:كسى آمد و پاره‌اى انگبين پيش سعيد جبير آورد،او گفت:اين از آن نعيم است كه خداى بندگان را از آن بپرسد.محمّد بن كعب گفت:مراد به نعمت،نبوّت و بعثت رسول ماست كه او رحمتى و نعمتى است بر جهانيان،بيانش قوله: يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَهٰا [٦].

و از صادق و باقر عليهما السّلام-روايت كرده‌اند كه:مراد به اين نعمت ولايت اميرالمؤمنين على است،بيانش قوله: وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي [٧]،اگر آنچه ناتمام باشد از آن سؤال كنند،اولى‌تر كه آنچه كمال دين باشد و تمام نعمت [١٧٦-پ]باشد و رضاى خداى از مكلّفان در مسلمانى به آن باشد،چنان كه آيت متضمّن آن است،اولى‌تر كه نعمت باشد.و اين دو بيت يكجا [٨]رفته است و اين جا [٩]لايق است:

مواهب اللّه عندي جاوزت أملي و ليس يبلغها قولى و لا عملي
لكنّ اشرفها عندي و افضلها ولايتي لأمير المؤمنين علي