روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٦ - ترجمه

الآية.در اين،آيت خدا آمد اسماعيل را في قوله: وَ فَدَيْنٰاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ [١]،به اين ايّام وعده موسى تمام كردند في قوله: وَ أَتْمَمْنٰاهٰا بِعَشْرٍ [٢]،و در اين ايّام توبۀ داود قبول كردند در شب عرفه.

در خبرى كه صولى آورد در كتاب الوزراء باسناد از رسول-عليه السلام-كه گفت:در ذى‌الحجه شبى است كه آن سيّد شبهاست و آن شب ابراهيم خليل است و در اين شب خداى تعالى توبۀ داود قبول كرد و آن شب عرفه است.هركه در اين شب عملى كند از عبادت،او را مزد صد و هفتاد سال عبادت دهند [١١٤-ر]و دعايش را اجابت كنند.و در اين شب دعا و تضرّع و استغفار بسيار كنى [٣]كه اين شب مباهات است.و در اين شب توبۀ تائبان قبول كنند،و هر نمازى و روزه‌اى و صدقه‌اى كه در اين ايّام باشد مضاعف كنند يكى به هفتصد.

و اخبار در اين معنى بسيار است،و اين قدر كفايت است اين جا.

أبو روق گفت از ضحّاك كه:مراد به عشر،دهۀ ماه رمضان است.أبو ظبيان گفت از عبد اللّه عبّاس كه:مراد دهۀ بازپسين ماه رمضان است.يمان بن رباب گفت:دهۀ اوّل محرّم است كه روز دهمش عاشورا باشد،عطيّة العوفىّ را پرسيدند از اين آيات،گفت:فجر،اين صبح است كه مى‌بينى. [٤]و شبهاى عشر،دهۀ ذوالحجّه است. و شفع،خلقانند،لقوله: وَ خَلَقْنٰاكُمْ أَزْوٰاجاً [٥]،و وتر خداست كه يكى است بى‌مثل و مانند.گفتم:اين حديث از كسى روايت مى‌كنى از صحابۀ رسول؟گفت:بلى،از ابو سعيد خدري،از رسول-عليه السلام.

جابر عبد اللّه انصارى روايت كرد از رسول-عليه السلام-كه گفت:فجر، صبح ذى‌الحجّه،و ليالى عشر دهۀ اوست [٦]،و شفع روز عيد است،و وتر روز