روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨ - ترجمه

و منّت منه تا طلب بيشى كنى.

و براى خدايت شكيبايى كن.

چون،دردمند در صور.

آن روز روزى باشد سخت.

بر كافران خوار نيست.

رها كن مرا و آن را كه آفريدم تنها.

كردم [١]او را مالى مدد كرده.

و پسرانى حاضر.

و بگستردم براى او گستردنى.

پس طمع كرد [٢]كه بيفزايم.

پرگست او بود آيتهاى ما را كفران‌كننده.

و بر او نهم عذاب پاى افراز [٣].

او انديشه كرد و به انداخت [٤].

بكشاند [٥]او را چگونه انداخت.

تا پس بگشاند [٦]او را چگونه انداخت.

پس در نگريد، پس رو ترش كرد و پيشانى در هم كشيد.

پس پشت بر كرد و بزرگى نمود.

گفت:نيست اين مگر جادويى كه روايت مى‌كنند [٧].

نيست اين مگر سخن آدمى.

بسوزانم او را به دوزخ.