روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٧٣ - ترجمه

بى‌نواى مسلّطش،يعنى ابليس.فضيل عياض را گفتند:اگر خداى تعالى روز قيامت تو را بدارد و گويد: مٰا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ،چه جواب دهى؟گفت گويم:ستورك المرخاة،پرده‌هاى فروگذاشته‌ات.اين معنى ابن السّماك به نظم كرد،گفت:

يا كاتم الذنب أ ما تستحيى و اللّه فى الخلوة ثانيكا
غرّك من ربّك امهاله و ستره طول مساويكا
مقاتل گفت:غرّه عفو اللّه،او را مغرور بكرده است عفو خداى براى آن‌كه تعجيل عقوبت نكرد بر او.سرى [١]گفت:غرّه رفق اللّه،به مدارايى كه خداى با او كرد او را غرّه بكرده است.يحيى بن معاذ گفت:برّه به سالفا و آنفا[٧٦-پ]، نيكوى او با بنده به اوّل و آخر او مغرور بكرد.بعضى دگر گفتند از اهل اشارات:

غرّه حلمه به،حلم خداى او را مغرور كرد [٢].ابو بكر ورّاق گفت:جواب در آيت است في قوله:بربّك الكريم،پندارى سايل را بازآموخت تا گويد:غرّني كرمك منصور گفت:غرّني فضلك على عبادك و صفحك عنهم،گفت:فضل تو بر بندگان و عفو تو از ايشان مرا مغرور بكرد.

عبد اللّه عبّاس گفت:هيچ بنده نباشد و الّا خداى تعالى او را بدارد روز قيامت و گويد:يا بن آدم ما غرّك بى،اى آدم زاده [٣]تو را چه مغرور كرد به من؟يا بن آدم چه كردى با آن علم كه دانستى؟يا بن آدم چه جواب دادى پيغامبران را؟ذو النون مصرى گفت:كم مغرور تحت السّتر و هم لا يشعرون [٤]،بس مغرور كه در پس پرده است و احوال نمى‌داند.ابو بكر بن طاهر الأبهرىّ گفت اين معنى در دو بيت:

يا من علا [٥]فى العزّ و التّيه و غرّه طول تماديه
املى لك اللّه فبادرته و لم تخف غبّ معاصيه