روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٣٤ - ترجمه

بود،و هژده گز بود بالاى او [١].

و واقدىّ گفت:«ودّ»بر صورت مردى بود،و«سواع»بر صورت زنى،و «يغوث»بر صورت شيرى،و«يعوق»بر صورت اسبى،و«نسر»بر صورت كركسى.

وَ قَدْ أَضَلُّوا كَثِيراً ،و بسيار كس[را] [٢]گمراه كردند،يعنى به عبادت ايشان بسيار كس گمراه شدند و نسبت ضلال با ايشان بكرد بر آنكه [٣]ايشان جمادند و از ايشان فعل نيايد،براى آن‌كه سبب،ايشان بودند،نظيره قوله: رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النّٰاسِ [٤].

وَ لاٰ تَزِدِ الظّٰالِمِينَ إِلاّٰ ضَلاٰلاً ،آنگه نوح بر ايشان دعا كرد و گفت:بار خدايا ظالمان را ميفزاى الّا ضلال و هلاك.

مِمّٰا خَطِيئٰاتِهِمْ ،أى[من] [٥]خطيئاتهم [٦]،و«ما»زايده [٧]است،گفت:

از خطا و كفر ايشان ايشان را غرق كردند،و ابو عمرو خواند:ممّا خطاياهم، و ابو حياة و أعمش خواندند در شاذّ:خطيئتهم على الواحد. [أُغْرِقُوا] [٨]فَأُدْخِلُوا نٰاراً ،[غرقه كردند ايشان را] [٩]و ايشان را به دوزخ بردند،و ضحّاك گفت:هر دو در دنيا بود هم غرق و هم آتش،خداى تعالى در ميان آب آتش [١٠]پديد آورد و ايشان را بدان آتش[٨١-ر]بسوخت،و گفتند:هريك شخص را [١١]از يك جانب[آب] [١٢]غرق مى‌كرد و از يك جانب آتش