روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٨٧ - ترجمه

خواهد بودن [١].

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ ،او در عيشى و زندگانى باشد راضى،گفتند:

مرضى،فاعل به معنى مفعول باشد،كقولهم:ماء دافق[اى مدفوق] [٢]،و گفتند:

«راضية»أى ذات رضى على وجه النّسبة من قولهم:لابن و تامر،و قول اوّل قول كوفيان است،و قول دوم قول بصريان.

فِي جَنَّةٍ عٰالِيَةٍ ،در بهشتى باشد [٣]بلند.

قُطُوفُهٰا دٰانِيَةٌ ،كه ميوۀ آن نزديك بود،دست همه‌كس بدو رسد اگر ايستاده باشند [٤]اگر نشسته و اگر خفته.

كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِمٰا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيّٰامِ الْخٰالِيَةِ ،[أى يقال لهم] [٥]،گويند ايشان را كه اين طعامهاى لذيذ مى‌خوريد و از اين شرابهاى گوارنده باز مى‌خوريد به آنچه كرده‌ايد و در پيش افگنده‌ايد [٦]در روزهاى گذشته از عمل صالح.و قوله:«بما»،«با»مجازات راست.

در خبر است كه در روز قيامت خداى تعالى گويد:يا أوليا،اى دوستان [٧]من ديرى است مرا به شما نظر است و شما را مى‌بينم در دنيا و لبهاى شما برجسته از تشنگى [٨]و شكمهاى شما بازپس شده از گرسنگى [٩]،امروز در نعيم ابدى باشيد [١٠]، كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِمٰا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيّٰامِ الْخٰالِيَةِ ، وَ أَمّٰا مَنْ أُوتِيَ كِتٰابَهُ بِشِمٰالِهِ ،و امّا آن‌كس را كه نامۀ او به دست چپ