روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢١ - ترجمه

گشته،قال الشّاعر:

نظرت اليها بالمحصّب من منى فعاد الىّ الطّرف و هو حسير
كعب الأحبار گفت:آسمان دنيا موجى است مكفوف،و آسمان دوم از سنگ مرمر است [١]سفيد،و آسمان سيوم [٢]از آهن است،و آسمان چهارم از مس است-و گفتند:از روى،و پنجم از سيم است و ششم از زر است و هفتم از ياقوت سرخ.و از آسمان هفتم تا به عرش هفت حجاب است،ميان هر حجابى صحراهاست و نام[آن] [٣]فرشته‌اى كه برآن حجابها موكّل است [٤]قيطاطروش [٥][است] [٦].

وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّمٰاءَ الدُّنْيٰا بِمَصٰابِيحَ ،آنگه گفت:ما آسمان دنيا را بياراستيم به ستاره‌هايى كه به روشنى به‌مانند چراغهاست. وَ جَعَلْنٰاهٰا رُجُوماً لِلشَّيٰاطِينِ ،و آن را به رجوم و مرامى شيطان كرديم چون خواهند كه استراق سمع كنند. وَ أَعْتَدْنٰا لَهُمْ عَذٰابَ السَّعِيرِ ،و براى ايشان عذاب دوزخ ببجارده‌ايم [٧]با آن‌كه در دنيا ايشان را به شهاب مى‌سوزيم [٨].

وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذٰابُ جَهَنَّمَ ،گفت:و آنان را كه كافر شدند به خداى ايشان را عذاب دوزخ بود و مستوجب و مستحقّ آن باشند به استحقاق. وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ،و بد جايى است آن،يعنى دوزخ.

إِذٰا أُلْقُوا فِيهٰا سَمِعُوا لَهٰا شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ ،آنگه وصف دوزخ كرد گفت:

چون آن كافران را در دوزخ افگنند،آواز اين آتش شنوند چنان كه آواز خران [٩]به