عطاء يسار و عطاء خراسانى گفتند:آيت در عوف[بن] [٣]مالك الأشجعىّ آمد-و او خداوند اهل و فرزندان و مال بود-هرگه كه او خواستى تا هجرت كند و به مدينه رود،[ايشان] [٤]بگريستندى و او دل‌تنگ شدى و گفتندى:ما را به مكّه رها مى‌كنى و ما بى‌تو چگونه باشيم؟او را تقصيرى فتاد [٥]در هجرت،خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت:ايشان دشمن شمااند به آن‌كه شما را منع مى‌كنند از طاعت.خداى تعالى فرمود [٦]: فَاحْذَرُوهُمْ ،حذر كنيد از ايشان،يعنى حذر كنيد ازآن‌كه قبول كنيد از ايشان اين چنين حديثها.آنگه گفت: وَ إِنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا ،اگر عفو كنيد و[اعراض كنيد از آن و] [٧]بيامرزيد.گفتند:

براى آن گفت كه ايشان منع هجرت كردندى،آنگه پس از مدّتى كه بيامدندى آنان كه در هجرت بر ايشان مقدّم بودندى فقه آموخته بودندى،اينان آن [٨]اهل و فرزندان[را] [٩]كه[ايشان را] [١٠]منع كرده بودند[ى] [١١]از هجرت،عقوبت كردندى، خداى تعالى گفت:بااين‌همه اگر عفو كنيد ايشان را و بيامرزيد و عقوبت نكنيد ايشان را. [فَإِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ] [١٢]،خداى تعالى آمرزنده است و بخشاينده، بيامرزد شما را و ببخشايد.

إِنَّمٰا أَمْوٰالُكُمْ وَ أَوْلاٰدُكُمْ فِتْنَةٌ ،گفت:مالها و فرزندان شما فتنه و امتحان و آزمايش شمااند،حمل كنند شما را بر نابايست و شما را[٤٨-پ]معصيت

[١] .آد و ديگر نسخه بدلها+اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، إِنَّ مِنْ أَزْوٰاجِكُمْ .

١١-١٠-٩-٧-٤-٣-٢) .اساس:ندارد،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.