روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦١ - ترجمه

آيت در خزاعه آمد و رؤساى ايشان،منهم:هلال بن عويم و سراقة بن مالك و بنو مدلج،و اينان [١]با رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله مصالحه كرده بودند كه با رسول كارزار [٢]نكنند و كس را يارى نكنند بر او.عبد اللّٰه زبير [٣]گفت:آيت در اسماء بنت ابى بكر آمد،و سبب آن بود كه مادرش قتيله بنت عبد العزّى من بنى مالك بن حسل به مدينه آمد به نزديك اسماء [٤]،با او [٥]پاره‌اى أقط [٦]بود و پاره‌اى روغن گاو و چيزى ديگر،و او مشرك [٧]بود.أسماء گفت:[٣٢-پ]من هديّۀ تو قبول نكنم تا از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-بازنپرسم.آنگه نزديك عائشه آمد تا عائشه [٨]براى او بپرسيد،خداى تعالى اين آيت فرستاد.رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-او را فرمود تا مادر [٩]را به خانه برد و هديّه‌اش قبول كند و نيكو دارد او را.

آنگه بازنمود كه شما را نهى از كه كرد [١٠]،گفت: إِنَّمٰا يَنْهٰاكُمُ اللّٰهُ ،خداى تعالى نهى كرد [١١]شما را از آنان كه در دين كارزار [١٢]كردند،و شما را از خانه [١٣]بيرون كردند و يكديگر را معاونت و مظاهرت كردند بر اخراج شما. أَنْ تَوَلَّوْهُمْ ،كه به ايشان تولاّ كنيد و با ايشان دوستى كنيد. وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولٰئِكَ هُمُ الظّٰالِمُونَ ،و هركه تولاّ كند به ايشان از جملۀ ظالمان باشد،و ولايت و مودّت نه به جاى خود نهاده باشد.