روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥٩ - ترجمه

دارد [١]،و گفتند،آن را كه از عقاب او ترسد.و«رجاء» [٢]گفتند اين جا به معنى خوف است [٣]. وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ ،و جزاى روز بازپسين. وَ مَنْ يَتَوَلَّ ،و هركه بر گردد از اين ملّت و طريقت و اقتداء [٤]،خداى را هيچ زيان ندارد چه او بى‌نياز است و مستغنى از طاعت مطيعان،و حميد است و پسنديده در جمله آنچه كند.و ذكر اسوة و اقتدا براى آن تكرار كرد كه معنى مختلف است،اوّل اقتدا به ابراهيم است -عليه السّلام-در تبرّا از دشمنان خداى و معبودانى كه دون اويند،ديگر اقتدا در رغبت و رهبت و خوف و رجا به ثواب و عقاب،پس تكرار براى اختلاف معنى است.

عَسَى اللّٰهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ ،آنگه اميد داد ايشان را كه:نزديك است و بس بر نيايد و اميد هست كه خداى تعالى ميان شما و آنان كه با شما دشمنى مى‌كنند دوستى فگند [٥]،گفتند:مراد دشمنان مكّه‌اند،و خداى تعالى اين وعده انجاز كرده است [٦][و] [٧]اين خبر است [٨]به ايمان بيشترى از ايشان تا با يكديگر مخالطت و مناكحت كردند [٩].

رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-[امّ حبيبه بنت ابي سفيان را به زنى كرد-و او زن عبد اللّٰه بن جحش بن رئاب بود-و ايشان هر دو از مهاجران حبشه بودند،امّا شوهرش ترسا شد و او را با ترسايى دعوت كرد.او امتناع كرد و ترسا نشد و شوهرش عبد اللّٰه بن جحش بر ترسايى بمرد.رسول-صلّى اللّٰه عليه