انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٣ - صفات اولياى الهى

آمده‌اند. هيچ امنيّت و امانى در اين دنيا نمى‌بينند و فقط به خدا و سراى آخرت دل بسته‌اند. از هيچ چيز نمى‌ترسند، مگر از عذاب و خشم الهى.

توضيح اينكه: دوستان خدا نشانه‌هايى دارند كه يكى از نشانه‌هاى مردان خدا در برابر دنياپرستان، باطن‌نگرى است. قرآن كريم درباره دنياپرستان مى‌فرمايد:

« «يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِنَ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ عَنِ‌الْأَخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ»؛ آنها فقط ظاهرى از زندگى دنيا را مى‌دانند و از آخرت (و پايان كار) غافلند». [١] اينان اگر چيزى بخشيدند با حساب رياضى مى‌سنجند كه آرى ضرر كرديم، از سرمايه ما كم شد [٢]، امّا درون‌بينان به‌گونه‌اى ديگر مى‌انديشند. در قرآن مى‌خوانيم: « «مَثَلُ الَّذِينَ‌ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ»؛ كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند كه در هر خوشه يك‌صد دانه باشد و خداوند آن را براى هر كس بخواهد (و شايستگى داشته باشد) دو يا چند برابر مى‌كند و لطف خدا گسترده و او دانا (بر هر چيزى) است». [٣] اهل ظاهر مى‌گويند اگر ربا بخوريم سرمايه‌مان زياد مى‌شود، امّا باطن‌نگران مى‌گويند نه‌تنها زياد نمى‌شود، بلكه كم مى‌شود. قرآن تعبير جالبى دارد مى‌فرمايد: « «يَمْحَقُ اللَّهُ الرّبَوا وَ يُرْبِى‌الصَّدَقَاتِ وَاللَّهُ لَايُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ»؛ خداوند ربا را نابود مى‌كند و صدقات را افزايش مى‌دهد و خداوند هيچ ناسپاس گناهكارى را دوست نمى‌دارد». [٤] وقتى انسان به دقّت مى‌نگرد درمى‌يابد جامعه‌اى كه در آن ربا باشد سرانجام‌

[١]. سوره روم، آيه ٧.

[٢]. در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم كه فرمود: اغفَلُ النّاسِ مَن لَم يَتَّعِظ بِتَغَيُّرِ الدُّنيا مِن حالٍ الى‌ حالٍ: «غافل‌ترين مردم كسى است كه از دگرگون شدن دنيا اندرز نگيرد». و از ورق گردانى ليل و نهار انديشه نكند. (تفسير نمونه، ذيل آيات ١٢٨- ١٣٠ سوره طه).

[٣]. سوره بقره، آيه ٢٦١.

[٤]. سوره بقره، آيه ٢٧٦.