اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢ - ١٦ و ١٧- زهد در دنيا وشكستن زنجيرهاى اسارت

(وارده شد بر ما به شكل «بثينة» در حالى كه زينت او هم مثل او بود).

به او گفتم غير مرا فريب ده زيرا من روى‌گردان از دنيايم و جاهل نيستم (كه فريب تو را خورم).

مرا با دنيا چكار، كه محمد (صلى الله عليه وآله) (با آن عظمتش) در بين سنگها مدفون شد.

و دور است كه آرزو كنم (و فريب خورم به) گنجها و دوستى آنها و اموال قارون و سلطنت قبائل.

آيا همه ما به سوى فناء و نيستى نمى‌رويم؟! و آيا از خزنيه داران دنيا به تفصيل محاسبه نخواهد شد؟!.

پس ديگرى را فريب ده كه من رويگردان از عزّت و ملك و عطاياى تو هستم.