كسى گوش ندهد، صرف توجه به اين كه صدا ضبط مى‌شود و احتمال اين هست كه كسى بشنود انگيزه‌اى در انسان ايجاد بشود كه: منطبق با معيارهاى صحيح صحبت كند و اين مسئله بالوجدان براى خود ما يا دوستان ما، در موقع مصاحبه‌هاى راديويى قابل لمس است، چه رسد به مصاحبه‌هاى تلويزيونى كه علاوه بر صدا، سيما هم مورد نظاره است.

پس بايد بدانيم كه: فضاى اطراف ما ضبط صوت الهى است كه حتى كوچك‌ترين حرف را هم ضبط كرده و اگر خداوند اراده كند در «يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ» [١]: «روزى كه سريره‌ها و نهان‌ها آشكار مى‌شود» اين نوار ضبط شده به سمع ما مى‌رسد.

٤. توجه به اين كه افرادى موكّل هستند اعمال ما را عموماً و صحبت‌هاى ما را خصوصاً بنويسند و در رأس آنها بزرگ و عظيمى كه‌ «لا تَاخُذُهُ سِنةٌ وَ لا نَوْمٌ»: «چرت و خواب او را نمى‌گيرد» [٢] نظاره‌گر است، اگر انسان توجه به اين معنى پيدا كند كه عالم در محضر خدا است هيچ وقت قولى و يا عملى برخلاف رضاى آن بزرگ كه ولى نعمت او است، انجام نمى‌دهد.

اگر ما متوجه باشيم كه كودكى به تماشاى ما ايستاده، هرگز در برابرش گناه و خلاف ادب نمى‌كنيم، چه شده است ما را كه در برابر چنين بزرگى بيشرمانه دست به هر عمل ناروايى مى‌زنيم، امان از وقتى كه غفلت سايه ظلمانى خود را بر اين انسان عصيانگر بيفكند كه چشم را بسته و دست به هر عمل خلافى مى‌زند، خداوندا! تو ما را از شرّ نفس امّاره كه شيطان درونى است و ابليس كه شيطان برونى است حفظ كن. كه معترفم و هميشه زبان حالم چنين بوده، اگرچه غافل بوده‌ام كه‌

«الهى لَم يَكُن لى حَولٌ فَانتقل بِهِ عَنْ مَعْصيتك الّا فى وقت ايْقَظْتَنى لِمَحَبَّتِكَ» [٣]

:______________________________

(١). سوره طارق، آيه ٩.

(٢). بقره، آيه ٢٢٥.

(٣). از مناجات شعبانيه.