ايشان در دفاع از مجموعه قوانين مجازات اسلامى و در پاسخ به خشن بودن آن ، به اجراى مجازات در ساير كشورها به صورت ذوقى و نامتناسب با جرم اشاره كرده و احكام جزايى اسلام را براى جلوگيرى از مفاسد ملت معرفى مى‌كند. ايشان در تبيين ضرورت مجازات به ذكر نمونه‌اى مى‌پردازد و از فحشا ياد مى‌كند كه تا اين اندازه دامنه پيدا كرده است كه نسلها را ضايع، جوانها را فاسد و كارها را تعطيل مى‌كند و همه اينها در پى ترويج عياشيهايى است كه آن را آزاد گذشته و به تمام معنا به آن دامن مى‌زند. ولى اگر اسلام بگويد براى جلوگيرى از فساد در نسل جوان ، يك نفر را در محضر عموم شلاق بزنند، اعتراض مى‌كنند كه اين حكم خشونت دارد (١٣).

البته در اسلام، حبس در موارد متعددى تشريع شده است، مثل حبس زنى كه مرتد شده است (١٤) يا شخص ورشكسته و مفلّسى كه از دادن بدهكارى طلبكاران امتناع مى‌ورزد (١٥) يا حبس شخصى كه مباشر در قتل بوده و مقتول را نگه داشته تا او را بكشد (١٦) و

(١٢)صحيفه نور، ج٦ ،ص ١٧٦-١٧٧ ؛ ٢٥/٢/ ٥٨
(١٣)ولايت فقيه ،ص ١٦ ،همچنين مى‌گويد « اگر شارب الخمر را هشتاد تازيانه بزنند خشونت دارد، اما اگر كسى را براى ده گرم هروئين اعدام كنند خشونت ندارد؛ در صورتى كه بسيارى از اين مفاسد كه در جامعه پيدا شده از شرب خمر است. تصادفاتى كه در راهها واقع مى‌شود، خودكشيها، آدم كشيها، بسيارى از آنها معلول شرب خمر است. استعمال هروئين مى‌گويند بسا از اعتياد به شرب خمر است. مع ذلك، اگر كسى شراب بخورد اشكالى ندارد چون غرب اين كار را كرده است! و لهذا آزاد مى‌خرند و مى‌فروشند. اگر بخواهند فحشا را، كه شرب خمر يكى از واضحترين مصاديق آن است، جلوگيرى كنند و يك نفر را هشتاد تازيانه بزنند، يا زنا كارى را صد تازيانه بزنند، يا محصنه يا محصن را رجم كنند، وامصيبتاست! اى واى كه اين چه حكم خشنى است! و از غرب پيدا شده است!»
(١٤)جواهر الكلام، ج١٣ ،ص١٣٠ .
(١٥)همان، ج٢٥ ،ص٣٥٣ .
(١٦) جواهر الكلام، ج٤١، ص ٤٢.