فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٠ - نماز مسافر در كتاب و سنت آیة الله جعفر سبحانى
نماز مسافر دو ركعت است تا اينكه نزد خانوادهاش برگردد يا بميرد.
١٧. از ابراهيم نقل شده است كه عمربن خطاب در مكه نماز ظهر را دو ركعت خواند. وقتى نمازش تمام شد رو به مردم كرد و گفت:
«اى مردم مكه، ما مسافر هستيم. هر يك از شما كه اهل مكه است، بايستى نماز را كامل بخواند.» مردم مكه نمازشان را كامل به جا آوردند. (٣١)
١٨. از ابى كنود، عبداللّه ازدى، نقل شده است:
از ابن عمر در مورد نماز مسافر پرسيدم. در پاسخ گفت: دو ركعت است كه از آسمان نازل شده است. اگر خواستيد آنها را برگردانيد. (٣٢)
اين حديث نشان مىدهد كه در اين زمينه ميان تابعين و صحابه نزاعى بوده است.
١٩. از صائب بن يزيد كندى نقل شده است كه گفت:
در ابتداى اسلام، نماز به صورت دو ركعتى واجب شد، آنگاه در نماز غير مسافر اضافه شد و نماز مسافر به همان صورت باقى ماند. (٣٣)
٢٠. از ابن مسعود نقل شده است:
هركس در سفر چهار ركعت نماز بخواند، بايستى نمازش را اعاده كند. (٣٤)
٢١. از سلمان نقل شده است كه گفت:
نماز به صورت دو ركعتى واجب شد و رسول خدا(ص) به همان صورت در مكه نماز خواند تا اينكه به مدينه آمد و در آنجا به نماز غير مسافر دو ركعت اضافه شد و نماز مسافر به همان صورت اوّليه باقى ماند. (٣٥)
٢٢. از جعفر بن عمر نقل شده است:
(٣١) الآثار، ص ٣٠ و ٧٥ از ابو يوسف؛الغدير، ج٨، ص١١٣.
(٣٢) مجمع الزوائد، ج٢، ص ١٥٤. صاحب اين كتاب گفته كه رجال اين حديث، موثق هستند.
(٣٣) مجمع الزوائد، ج٢، ص ١٥٥، نظير اين روايت، روايت عايشه است كه پيشتر ذكر شد.
(٣٤) همان.
(٣٥) همان، ص ١٥٦.