فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦ - بيعت (٢) آیة الله محمد مؤمن قمى
استحقاق است. مكرّراً به اين نكته توجه دادهايم كه فعليت ولايت ائمه معصومين(ع) به هيچ وجه به بيعت مشروط نيست، بلكه ايشان اولياى امر و واجب الاطاعة هستند و بيعت با شخصى كه ولىّ و واجب الاطاعة است منعقد مىگردد و هيچ منافاتى ندارد كه خود بيعت نيز سبب تامّ و مستقلى براى وجوب وفا باشد.
١٠. در كنز الدقائق به نقل از ثواب الاعمال و در بحارالانوار به نقل از كمال الدين از امام صادق(ع) نقل شده كه اميرالمؤمنين(ع) فرمودند:
إنّ في النار لمدينة يقال لها: الحصينة، أفلا تسألونى ما فيها؟ فقيل له: وما فيها يا أميرالمؤمنين(ع)؟ قال: فيها أيدي الناكثين؛ (١٢)
«در جهنّم شهرى است كه به آن حصينه گفته مىشود. آيا نمىپرسيد كه در آن چيست؟ گفتند: اى اميرالمؤمنين درون آن چيست؟ فرمود: در آن دستهاى عهد شكنان قراردارد».
اين سخن امام (ع) دليل بر آن است كه شكستن بيعت حرام است و گناهى است كه باعث داخل شدن در آتش مىگردد.
١١ ـ قوله(ص) في جواب عليّ(ع) حيث قال:
فاسأل اللّه أن يعطيها ـ يعني الشهادة ـ لي بين يديك» فأجاب(ص): فمن يقاتل الناكثين و القاسطين والمارقين؟ (١٣)
«رسول خدا در جواب على(ع) كه گفته بود: «از خدا بخواه كه شهادت در ركاب شما را به من عطا كند»، فرمودند: پس چه كسى با عهد شكنان و ظالمان و خارج شدگان از دين، جنگ كند؟»
حضرت رسول(ص) جنگ با عهد شكنان را از وظايف على(ع) قرار دادهاند، پس بدون شك، عهد شكنى حرام است و مجوز يا موجب جنگ با شخص عهد شكن است.
١٢ ـ علامه مجلسى در كتاب بحارالأنوار، در باب امر خداوند و رسول به جنگ ب
(١٢) كنزالدقائق، ج٩، ص٥٤٧؛ بحارالأنوار ،ج٣٢، ص٣٠٦.
(١٣) تمام نهج البلاغه، خطبه ٤٧، ص٤٥٢.