ما چهل نفر از انصار بوديم كه انس بن مالك ما را به شام نزد عبدالملك برد تا سهمى از بيت المال براى ما مقرر كند. به هنگام برگشت، در فج الناقه بوديم و او نماز ظهر را با ما دو ركعت خواند، آنگاه به چادر خود رفت. مردم به آن دو ركعت، دو ركعت ديگر اضافه كردند. انس گفت: خدا صورتهاى شما را زشت گرداند! به خدا سوگند نه سنت عمل شد و نه رخصت پذيرفته شد. گواهى مى‌دهم من از رسول خدا(ص) شنيدم كه مى‌گفت:

انّ اقواماً يتعمّقون في الدين يمرق كما يمرق السهم من الرميّة؛

گروههايى كه در دين زياد كاوش مى‌كنند همچون خروج تير از كمان از دين خارج مى‌شوند. (٣٦)

٢٣. از ثمامة بن شراحيل نقل شده است كه گفت:

نزد عمر رفتم و گفتم نماز مسافر چيست؟ گفت: به صورت دو ركعتى، مگر نماز مغرب كه سه ركعت است... . (٣٧)

٢٤. از ابو هريره روايت شده است كه گفت:

اى مردم! خداوند عزّوجلّ بر زبان پيامبرتان(ص) نماز را در حضر، چهار ركعت واجب كرده است. (٣٨)

٢٥. از ابن حرب روايت شده است كه گفت:

از ابن عمر، پرسيدم نماز در سفر چگونه است؟ گفت: اگر از سنت پيامبرتان پيروى مى‌كنيد به شما بگويم ولى اگر متابعت نمى‌كنيد، نگويم؟ گفتيم: سنّت پيامبر(ص) بهترين چيزى است كه از آن پيروى مى‌شود. گفت: وقتى پيامبر(ص) از مدينه بيرون مى‌رفتند، بيش از دو ركعت نمى‌خواندند تا اينكه برگردند. (٣٩)

٢٦. از سعيد بن مسيب نقل شده است كه پيامبر(ص) فرمود:

(٣٦) الامام احمد، المسند، ج٣، ص١٥٩ ؛ مجمع الزوائد، ج٢، ص١٥٥.
(٣٧) همان، ج٢، ص١٥٤.
(٣٨) همان، ج٢، ص ٤٠٠.
(٣٩) همان، ج٢، ص١٢٤؛ المغنى، ج٢، ص١١١.