ذيقعده بود. سومين عمره او هنگام تقسيم غنائم جنگ حنين و جعرّانه و در ماه ذيقعده اتفاق افتاد. چهارمين عمره اونيز در جريان حجة‌الوداع بود كه پيامبر(ص) پنج روز مانده به ماه ذيحجه احرام بست. عايشه در مورد عمره‌هاى پيامبر(ص) گفته است: پيامبر به جز عمره‌اى كه با حجة الوداع مقرون بود، سه بار عمره به جا آورد. (٦١)

بر اين اساس چگونه ممكن است به مضمون اين حديث تمسك كرد با اين كه پيامبر(ص) با همسرش هيچ گونه عمره‌اى در ماه رمضان انجام نداده است؟

در «البدرالمنير» آمده است:

در متن اين حديث نكته مجهولى وجود دارد و آن خروج عايشه با پيامبر به قصد انجام عمره رمضان از مدينه است، در حالى كه مشهور اين است كه پيامبر(ص) به جز چهار عمره، عمره‌اى انجام نداده است و هيچ يك از آنها در ماه رمضان نبوده است، بلكه تمامى آنها به جز عمره‌اى كه با حج انجام داده در ماه ذيقعده بوده است. آن عمره نيز احرامش در ماه ذيقعده بوده و اعمال آن در ماه ذيحجّه انجام شده است. در صحيح بخارى و صحيح مسلم و غير اين دو كتاب نيز همين مطلب آمده است. (٦٢)

ثانياً: چگونه ممكن است عايشه نماز را تمام بخواند و روزه بگيرد و پيامبر(ص) و اصحاب، نماز را كوتاه خواندند و روزه را افطار كردند، در حالى كه عمل عايشه تنها در يك روز اتفاق نيفتاده است، بلكه مطابق آنچه روايت شده اين اعمال در طى روزهايى كه از مدينه منوره به سمت مكه مشرفه در حركت بودند انجام مى‌شده و كاروان‌ها مسير بين اين دو شهر را حدود ده روز طى مى‌كرده‌اند. آيا معقول است كه‌امّ المؤمنين در مقابل ديدگان پيامبر(ص) و اصحاب با آنها مخالفت كند؟ به همين دليل ابن تيميه گفته است:

اين حديث، دروغى است كه بر عايشه بسته شده است. عايشه هيچ گاه در حالى

(٦١) السيرة الحلبية، ج٣، ص٣٤٠ ـ ٣٤١.
(٦٢) نيل الأوطار، ج٣، ص ٢٠٢ به نقل از بدر المنير.