اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٠٧ - میرزا محمّدعلی صائب تبریزی
فتنه خوابیده ز آشوب، جهان ایمن شد چشم فتّان تو آشوب جهانست هنوز[١]
میرزا محمّدعلی صائب تبریزی
میرزا محمّدعلی صائب تبریزی اصفهانی فرزند عبدالرحیم. شاعر و ادیب فاضل [از بزرگ ترین شعرای قرن یازدهم هجری و معروف ترین شاعر سبک اصفهانی (سبک هندی) ] در سال ١٠١٦ق در محلّه عباس آباد اصفهان متولّد گردیده و چون پدرش تبریزی بوده آنها را تبارزه (تبریزیان) می گفته اند.
[در اصفهان به تحصیل علم و ادب پرداخته و فنون شعر و ادب را از حکیم رکنای کاشانی و حکیم شفایی فراگرفت.] در سال ١٠٣٤ق به قصد هندوستان از اصفهان مهاجرت کرده به هرات و کابل رفت [و مورد اکرام و احترام حاکم هرات ظفرخان احسن شاملو قرار گرفت] و در سال ١٠٣٩ق وارد دکن شده و از آنجا به برهان پور رسیده و در دربار شاه جهان شهرت و اقتدار یافت و در آنجا به لقب مستعدخان و منصب ملک الکلامی مفتخر شد. در سال ١٠٤٢ق به قصد زیارت پدر به ایران مراجعت نموده، مدّتی در تبریز، قم، قزوین، اردبیل و یزد ساکن بوده، سرانجام به اصفهان آمده و مورد عنایت شاه عباس ثانی واقع شده و منصب ملک الشعرائی یافت.
در اصفهان خانه او مجمع ارباب ادب و مرکز شعراء و ادباء بوده، در کمال صفا و
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٣٣١-٣٣٣؛ مدینه الادب، ج٣، صص ٢٣٣-٢٤٦؛ ادبیات معاصر، ص٧٠؛ سخنوران نامی معاصر ایران، ج٤، صص ٢٤٧٨-٢٤٨٢؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٤، صص ٣١٧ و ٣١٨؛ تذکره سخنوران یزد، ج٢، ص٦٠٣؛ نقباء البشر، ج٤، ص١٤٦٦؛ الذریعه، ج٩، ص٧٠٥؛ ج١٩، ص٢٤٥؛ ج٢٠، ص٢٥١ و ج٢٤، ص٢٤؛ تذکره سخنوران نائین، صص ٨٩ و ٩٠؛ نائین بلده طیّبه، صص ١٢٥-١٢٧.