اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٧٢ - دکتر محمّدعلی دانشگر شهرضائی
سال ١٣٧٢ش بازنشسته شده و در انجمن های ادبی اصفهان خصوصا انجمن مشتاق شرکت می کند. از اوست:
در ساغر مِی کشان شرابی در صافی باده شکر نابی
در حلّه عاشقان شب خیز باران مشعشع شهابی
بر تشنه لبان وادی عشق سرچشمه بی زوال آبی[١]
محمّدعلی خیام باشی
آقا محمّدعلی خیام باشی متخلّص به «خیّام» [از شعرای قرن چهاردهم هجری در اصفهان] از اعضای قدیمی انجمن ادبی شیدا بوده و اشعارش در مجلّه دانشکده به طبع می رسید.
این دو بیت از اوست:
چون به یاد لب آن نوش دهان برخیزم همچو خضر از پی آب حیوان برخیزم
با نشان بر سر کوی تو نشستم اوّل آخر از کوی تو بی نام و نشان برخیزم[٢]
دکتر محمّدعلی دانشگر شهرضائی*
دکتر محمّدعلی دانشگر، طبیب انسان دوست و متدیّن معاصر و ادیب فاضل. از اهالی شهرضا بوده و علاقه بر طب، در ادبیات نیز مهارت داشته و شعر می سروده و به عربی و فرانسوی مسلّط بوده است. او از بنیان گزاران اولین انجمن ادبی شهرضا در اوایل قرن چهاردهم هجری شمسی است. همچنین از ارادتمندان مشایخ گنابادی به شمار می رفته و ذوق عرفانی داشته است. دو فرزندش دکتر منوچهر دانشگر و دکتر هوشنگ دانشگر از پزشکان مشهور اصفهان بوده اند.
[١] بزم ادب، ص٣٣٤؛ تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم) ، ص٢٤٤.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص١٨٤.