اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٦٤ - علیرضا خوانساری
علیرضا اصفهانی
علیرضا بن حاج محمّدکاظم اصفهانی [از عرفاء و ادبای اواخر دوره قاجاریّه] در سال ١٣٠٢ق و ١٣٠٥ق دو رساله: ١. «زاد المسافرین» از: سیّد حسین هروی ٢. «آداب المشق» را به خط نستعلیق زیبا نوشته است. نسخه به شماره ٣٤٣٩ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.
در پایان مجموعه ٢ قصیده در مدح حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و تاریخ درگذشت حاج محمّدکاظم سعادت علی اصفهانی (پدر کاتب) را در سال ١٢٩٣ق نوشته است.[١]
علیرضا آقاجانی اصفهانی*
علیرضا بن محمّد اصفهانی معروف به آقاجانی. پدرش و خودش از فضلای قرن یازدهم هجری بوده اند. وی نسخه ای از «تهذیب الاحکام» شیخ طوسی را در ذیقعده ١٠١٦ق در مکّه معظّمه مقابله نموده و بلاغ نوشته است. میرزا محمّد استرآبادی در پایان کتاب دیات این کتاب، اجازه ای در اواخر ذیحجه ١٠١٦ق برای او نوشته است و از او با القاب «المولی الفاضل الورع خلاصه الافاضل و المتورعین مولانا علیرضا» یاد کرده است. این نسخه به شماره ٥٣١٩ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٢]
علیرضا خوانساری
علیرضا [بن زین العابدین] خوانساری [از فضلاء قرن سیزدهم هجری] احتمالاً شاگرد سیّد حجه الاسلام [حاج سیّد محمّدباقر شفتی بیدآبادی] بوده و در سال ١٢٤١ق کتاب
[١] فهرست مرعشی، ج٩، ص٢٢٦.
[٢] فهرست مرعشی، ج١٤، ص١٠٦.