اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٤٧ - میر عبدالعال نجات کوه گیلویه ای
نموده است. نسخه به شماره ٢٤١ در کتابخانه مدرسه فیضیه قم نگهداری می شود.[١]
[شیخ عبدالعال «صحیفه سجادیه» را ترجمه کرده و شاگردش نظام الدّین خوانساری در سال ١١١٠ق آن را کتابت کرد. سپس به امر او شاگرد دیگرش محمّدرضا خوانساری در ١٠ رمضان ١١١٠ ملحقاتی بر «صحیفه سجادیه» را کتابت نمود و مترجم حواشی مفیدی به فارسی به آن کتاب افزود. نسخه ای از این کتاب در کتابخانه مرحوم شیخ مهدی مجدالعلماء نجفی در اصفهان موجود است.[٢] ]
میر عبدالعال نجات کوه گیلویه ای
میر عبدالعال متخلّص به «نجات» فرزند میر محمّدمؤمن حسینی کوه گیلویه ای. شاعر ادیب و نویسنده ماهر در قرن یازدهم و دوازدهم هجری. پدرش در دستگاه میرزا حبیب اللّه صدر بوده، سپس مستوفی کوه گیلویه و بعدا استرآباد شد. فرزندش در عداد منشیان دستگاه سلاطین صفویه بوده [و مدتی در کتابخانه سلطنتی کار می کرده و خط خوشی داشته است.]
فوتش در سال ١١٤١ق به سن متجاوز از ٩٠ سال روی داده قبرش در تکیه آقا حسین خوانساری است. مادّه تاریخ وفاتش را [میرزا شفیعای] اثر شاعر گوید:
چون میر نجات از جهان کرد عبور شد جای غزل مرثیه خوانی دستور
در ضمن دعا «اثر» به تاریخش گفت: «با سیّد کائنات گردد محشور»
فوتش را در سال ١١٢١ق نیز گفته اند.
شعر خوب می گفته و در آن «نجات» تخلّص می نموده است. دیوانش قریب به ده هزار بیت است. [نسخه هایی از «دیوان نجات» در کتابخانه آکادمی علوم شوروی در
[١] فهرست فیضیه (استادی) ، ج١، ص٦٦.
[٢] تراجم الرجال، ج١، ص٢٩٩ و ج٢، ص٨٥١؛ قبیله عالمان دین، ص٢٣٥.