اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥٨ - عبداللّه اسفیذباآنی اصفهانی
عبداللّه محیط سامانی
عبداللّه سامانی متخلّص به «محیط» فرزند نوراللّه عمّان سامانی [بن عبداللّه ذرّه سامانی، از شعرای قرن چهاردهم هجری] در سال ١٢٩٠ق متولّد شده و نزد پدر و دیگران آداب شاعری و فنون ادب بیاموخت و پس از فوت پدر به شرحی که در تاریخ چهارمحال مذکور است لقب تاج الشّعرایی یافت. مردی با اطلاع و خوش مجلس بوده و در اواخر عمر دچار فقر و پریشانی شده و بالاخره در اواسط جمادی الاولی سال ١٣٥٥ق وفات یافت و در بالای قبر دهقان در سامان مدفون شد. [مادّه تاریخ وفاتش را جلال فرزانه چنین گفته است:
رقم زد ز پی تاریخ کلک «فرزانه»: «محیط رحمت حق شد محیط عمانی»
١٣٥٥
این بیت از اشعار اوست:
بهر دل بگذشتن از جان کار مردان است و بس هر که در این ره قدم بنهاد مرد آن است و بس[١] ]
عبداللّه اسفیذباآنی اصفهانی
ابویحیی عبداللّه بن ولید قسام اسفیذباآنی اصفهانی [از محدّثین عامّه اصفهان در قرن سوم هجری.] از اهالی قریه «اسپیدباآن» اصفهان بوده و از ابوالحسین محمّد بن بُکیر بن واصل حضرمی و علی بن قرین بن نَهیَش اصفهانی روایت نموده و فرزندش ابوزکریا یحیی از او نقل حدیث کرده است.[٢]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٣١؛ شناخت سرزمین چهارمحال، ج٢، صص ٦١٤-٦١٧.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٥٥؛ طبقات المحدّثین، ج٣، ص١٠٥؛ معجم البلدان، ج١، ص١٨٠؛ المشترک، ص٢٣.