اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٦ - عباسعلی آرام اصفهانی
با ٦ دی ماه ١٣٤٦) وفات یافته و در تکیه گلزار در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
او از اهالی محلّه طوقچی بوده و کوچه ای در نزدیکی میدان طوقچی به نام «ادیب» و منسوب به اوست.[١]
عباسعلی ظریف خوانساری
حاج عباسعلی بن عبدالباقی خوانساری اصفهانی طهرانی، از تُجّار نیک نهاد معاصر شاعر ادیب متخلّص به «ظریف».
عباسعلی آرام اصفهانی
عباسعلی حافظ پرست فرزند علی شاعر ادیب معاصر متخلّص به «آرام» در سال ١٢٩٣ش متولّد شده و از سال ١٣١٢ش در انجمن های ادبی اصفهان از جمله انجمن کمال [و انجمن ادبی و هنری سعدی] شرکت داشته است. به قلمزنی مشغول بوده و در کنار آن به کتابفروشی می پرداخته است. سرانجام در شوال ١٤١٠ق [مطابق اردیبهشت ١٣٦٩] وفات یافت و در قبرستان باغ رضوان اصفهان مدفون شد.
از اشعار اوست:
خواهی که سمر شوی به نیکونامی باید که به دل تخم محبّت کاری
با اهل زمانه هیچ دانی چه کنی آن کن که به خویشتن روا می داری[٢]
[١] مکارم الآثار، ج٦، ص٢٠٦٧؛ تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٩ و ١٠؛ مزارات اصفهان، ص١٢٩.