اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٥٠ - سید علاءالدّین مدرس مطلق
استاد به تحصیل مشغول بوده و در کاشان و اصفهان در خدمت او به سر برده و تألیفات او را کتابت نموده و نزد علم الهدی فرزند فیض نیز تحصیل کرده است.]
او در رمضان ١٠٧٥ کتابت نسخه ای از کتاب «تسهیل السّجیل» تألیف: فیض را در اصفهان به پایان رسانیده و علم الهدی فرزند فیض آن را با نسخه اصل مقابله نموده است. نسخه به شماره ٢٣١٢ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[١]
عقیلی اصفهانی*
عقیلی اصفهانی، از سخنوران و شاعران اوایل قرن یازدهم هجری. طبعش به هزل مایل و اشعارش متجاوز از بیست هزار بیت بوده است. تا سال ١٠٢٥ق در قید حیات بوده و این رباعی از اوست:
می رفتم و حسرت از نگاهم می ریخت صد دوزخ تابنده از نگاهم می ریخت
از هجر تو خون دیده در هر قدمی دریا دریا بر سر راهم می ریخت[٢]
علاء صوفی
ابوسعد علاء بن ابراهیم صوفی [از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری] از ابراهیم بن عامر روایت می کند و ابواسحاق سُریجانی از وی نقل حدیث می نماید.[٣]
سید علاءالدّین مدرس مطلق*
سیّد علاءالدّین مدرس مطلق فرزند سیّد محمّدحسن بن آقا میر سیّد محمّدتقی بن آقا میر سیّد حسن مدرس محله نویی (میر محمّدصادقی) ، عالم فاضل، فقیه محقّق، از علمای
[١] فهرست مرعشی، ج٦، ص٢٩٤.
[٢] تذکره عرفات العاشقین، ج٤، ص٢٦٤٢.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص١٤٨.