اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٢٥ - سیّد علی اکبر میر محمّد صادقی
فرموده» [است.
دیوان موافق یک بار در سال ١٣٢٩ش و بار دیگر در سال ١٤٠٩ق به خط محمّدابراهیم کشوری زاده چاپ افست شده و میرزا عبدالحسین ذوالریاستین مقدّمه ای در شرح حال سراینده دیوان نوشته است.
از اشعار اوست:
خروش ناقه لیلی ز عشق نگذارد صدای ناله مجنون به ساربان برسد
مرا که دل به تو دادم، به راه عشق چه غم از این معامله بر جانم ار زیان برسد
* * *
به تمنّای گل روی تو چون بلبل مست مرغ جان از قفس جسم به پرواز آید[١] ]
سیّد علی اکبر میر محمّد صادقی
سیّد علی اکبر میر محمّد صادقی فرزند حاج میرزا محمّداسماعیل بن محمّدباقر بن امیراسماعیل حسینی اصفهانی، عالم فاضل. [از علمای قرن سیزدهم هجری.]
در اصفهان نزد جمعی از علماء همچون حاج سیّد محمّدباقر حجه الاسلام شفتی و حاج محمّدابراهیم کلباسی تلمّذ نموده است. در اخلاق و زهد و تقوا معروف بوده و سرانجام در سال ١٣٠٠ق به سن متجاوز از ٩٠ سال در اصفهان وفات یافت.
[١] دیوان قصاید و غزلیات حضرت موافق علی شاه، صص ١١-٢٢ و ٨٥؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٤٧٤ و ٤٧٥؛ مکارم الآثار، ج٨، صص ٢٨٩٠ و ٢٨٩١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٢٨١ و ٢٨٢؛ گلستان جاوید، صص ١١٣-١١٥؛ الذریعه، ج٩، ص١١١٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٥٣؛ رجال اصفهان (دکتر کتابی) ، ج١، صص ٤١٥-٤١٩.