اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٧٧ - حاج عبدالحسین مشفق اصفهانی
حاج عبدالحسین مشفق اصفهانی
حاج عبدالحسین مشفقی متخلّص به «مشفق» فرزند میرزا، شاعر ادیب [در قرن چهاردهم هجری.]
در سال ١٣١٠ق در اصفهان متولّد شده و کمی تحصیل نمود. بعدا به شغل پدری خویش اشتغال جست. در شعر و ادب دارای طبعی روان و ذوقی سرشار بود. دیوان اشعاری بالغ بر چهار هزار بیت دارد. مقداری از اشعارش در طبع سوم «مصیبت نامه صغیر» و مقدار دیگری در «خزائن شکن» تألیف برادرش میرزا علی مشفقی به طبع رسیده است.
مشفق در روز ٢٩ ربیع الاوّل سال ١٣٦٣ق در اصفهان وفات یافته، در تکیه سیّد العراقین در تخت فولاد مدفون شد.[١] [مادّه تاریخ او را محمّدحسین صغیر اصفهانی چنین سروده است:
گفت تاریخ وفاتش را «صغیر»: «کرد مشفق جا بفردوس برین»
١٣٦٢
این دو بیت از اشعار اوست:
بر اسب ناز مکان کردی و شهان جهان را تو مات از رخت ای شهسوار کردی و رفتی
به روی همچو قمر زلف همچو مشک افکندی به دهر، روز مرا شام تار کردی و رفتی[٢] ]
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٤٥٢؛ مؤلّفین کتب چاپی، ج٣، ص٧٥٤.
[٢] شرح مجموعه گل، صص ٤٥٨-٤٦٦.