اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٠٦ - سیّد عبدالوهاب معین الاطباء اردستانی
برادرش سیّد مهدی در تکیه گلزار (واقع در تخت فولاد) .[١]
ملاّ عبدالوهاب همدانی*
ملاّ عبدالوهاب فرزند ملاّ کلب علی همدانی اصفهانی، از فضلاء قرن دوازدهم هجری. او و برادرش عبدالواسع (متخلّص به «دامی») در اصفهان به تحصیل ادبیات فارسی و عرب، منطق، حکمت، ریاضی و فقه مشغول بوده اند. عبدالواسع در سال ١١٧٣ در جوانی وفات یافت ولی عبدالوهاب تا ١١٨٥ق زنده بوده و در اصفهان به تحصیل علم و کتابت مشغول بوده است.
او «رساله در معرفت اسطرلاب شمالی و جنوبی را به خط نستعلیق در ١١ صفر ١١٨٥ق در اصفهان و «رساله در عمل اسطرلاب» را در همان سال کتابت کرده که به شماره ١٠٢٥ در کتابخانه دانشکده الهیات و معارف اسلامی مشهد موجود است.[٢]
سیّد عبدالوهاب معین الاطباء اردستانی
سیّد عبدالوهاب شفیعی اردستانی معروف به «حکیم» و «معین الاطباء» فرزند حاج میرزا محمّد شیخ العلماء بن حاج سیّد باقر بن میر محمّدشفیع اردستانی، طبیب حاذق. از پزشکان نیمه نخست قرن چهاردهم هجری است و نسب او به جناب حسن مُثَنّی فرزند امام حسن مجتبی علیه السلام می رسد. او در سال ١٢٧٤ق در محلّه رامیان اردستان متولّد شده و علوم زمان خود خصوصا طب را در اردستان و اصفهان آموخته و سال ها در مدرسه نیم آورد اصفهان به طبابت پرداخت.[٣] تا اینکه در سال ١٣٥٥ق وفات یافته و نزدیک
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٧٦؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٨٢.
[٢] فهرست الهیات مشهد، ج٢، صص ١٨٤ و ١٨٥.
[٣] آتشکده اردستان، ج٣، ص٦٠٧.