اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٥٩ - سیّد عبدالعلی عقدائی
رئیس اوقاف خراسان شد. مدّتی بعد به خاطر اختلاف با استاندار خراسان (ولیان) به مازندران منتقل شد. در سال ١٣٥٥ش به خاطر اینکه با تعرضات ثابتی و نصیری در موقوفات نوشهر مخالفت کرد، به فعالیت او در اوقاف خاتمه داده شد.[١]
او نویسنده ای توانا و شاعری خوش قریحه است و تألیفاتی را به رشته تحریر درآورده است از جمله:
١. «بهار ادب» مطبوع ٢. «مدرس مجاهدی شکست ناپذیر» مطبوع٣. «کلید نگارش»٤. «رمز پیروزی»٥. «تاریخ منظوم خراسان»٦. «شکوفه های ایمان»٧. «کارنامه اوقاف»
این بیت از اوست:
چه خوش است حال مرغی که اسیر درد باشد به قفس ترانه خواند به زبان بی زبانی[٢]
سیّد عبدالعلی عقدائی
سیّد عبدالعلی عقدائی فرزند سیّد احمد، عالم فاضل جلیل. در عقدای یزد متولّد شده و مقدمات علوم دینی را در مدرسه کاسه گران و نیم آورد اصفهان تحصیل کرده. آنگاه به محضر آخوند ملاّ محمّدحسین فشارکی و آخوند ملاّ عبدالکریم گزی حاضر شد و کسب فیض نمود.
سال ها در اصفهان به شغل محضرداری مشغول بود. او متولّی مدرسه نیم آورد بود و در بین مردم به تواضع مشهور و عالمی خلیق و مهربان و زیرک و کاردان بود و در کمک به ایتام و فقراء تلاش می نمود. وی در ٨ صفر ١٣٧١ق (برابر با ١٦ آبان ١٣٣٠ش) وفات یافته و در صحن تکیه سیّد العراقین در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
[١] مدرس مجاهدی شکست ناپذیر: پشت جلد.
[٢] تاریخ شهرضا، ج٢، صص ٣٤٤-٣٤٧.