اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٦٣ - سیّد عبداللّه رفیعی علویجه ای
ملاّ عبداللّه خوانساری
آخوند ملاّ عبداللّه خوانساری، از منبریان معروف و روضه خوانان مشهور اصفهان [در قرن سیزدهم هجری] بوده و در شدّت مرض نیز ترک ذکر مصیبت ننموده، در روز ٧ محرم سال ١٢٩٢ق وفات یافته در تکیه آباده ای در تخت فولاد مدفون گردید. مادّه تاریخ وفاتش را «پرتو» شاعر گوید:
از پی تاریخ آن «پرتو» سرود: «یا حسینی گفت پس دم در کشید»[١]
سیّد عبداللّه رعنای اصفهانی
سیّد عبداللّه متخلّص به «رعنا» از شعرای اصفهان در اوایل حکومت پهلوی است. از اعضای قدیمی انجمن ادبی شیدا بود و غزل را نیکو می سرود.
از اوست:
شبی از دو زلف تو مو، بفتد اگر که به چنگ ما به نشاط و رقص و طلب شود، دل و جان به نغمه چنگ ما
تو اگر ز باده و زعفران،طلبی نشاطی و عشرتی بنگر به سرخی لعل او، بنگر به زردی رنگ ما[٢]
سیّد عبداللّه رفیعی علویجه ای
حاج سیّد عبداللّه رفیعی علویجه ای (حسنی حسینی طباطبائی) اصفهانی، عالم فاضل
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٣٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٩١؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٥١.
[٢] تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص٢١٥.