اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٥٣ - دکتر محمّدعلی اژه ای
او قبل از غروب آفتاب روز دوشنبه ١٢ ربیع الاوّل سال ١٣٠٠ق وفات یافته و در بقعه مجلسی جنب مسجد جامع اصفهان مدفون شد. قبر او را در سال های اخیر محو نمودند. وفاتش را حاج میرزا علی انصاری گوید: گفت انصاری: «لقد غاب امام»[١]
میرزا محمّدعلی شایق اصفهانی
میرزا محمّدعلی متخلّص به «شایق» فرزند میرزا محمّدجعفر طبیب اصفهانی متخلّص به «اسیر»، از شعرای قرن سیزدهم هجری. او مانند پدر در یزد ساکن بوده و طبابت می کرده و شعر می سروده است.[٢] [در کتابخانه ملک در یک مجموعه غزلیاتی به تاریخ ١٢٦٢ق از او وجود دارد.]
این دو بیت از اوست:
دوره کوس و کی دور فلک کرد طی نیست امانش که کی از تو برآرد دمار
«شایق» بیدل نگر همچو صراحی مدام گریه اش اندر گلو خون دلش در کنار
دکتر محمّدعلی اژه ای*
دکتر محمّدعلی اژه ای فرزند جلال الدّین، از اساتید دانشگاه و محقّقان معاصر در سال ١٣٢٣ش. در یک خانواده مذهبی در اصفهان متولّد شد. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در اصفهان طی کرد و در کنار آن در حوزه علمیه اصفهان تحصیل کرد. در
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٣٨؛ زندگینامه علاّمه مجلسی، ج١، ص٣١٥؛ الکرام البرره: مخطوط؛ منتهی الآمال، ص٦٦٩؛ المآثر و الآثار (چهل سال تاریخ ایران) ، ج١، ص٢٤٨؛ تاریخ اصفهان (جابری) ، ص١٩٦.
[٢] تذکره میکده، صص ٤٠٤ و ٦١٢؛ حدیقه الشعراء، ج٢، ص٨٢٥؛ الذریعه، ج٩، ص٥٠٤؛ آینه دانشوران، (چاپ سوم) ، ص٥٤٧؛ تذکره شبستان، ص٧٢٥؛ فهرست ملک، ج٨، ص١١٦.