اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٩٢ - محمّدعلی مهجور اصفهانی
مهدی درچه ای، آخوند ملاّ عبدالکریم گزی و حاج میر محمّدصادق مدرس خاتون آبادی به تحصیل پرداخت و عاقبت به زادگاه خود مراجعت نموده و به وعظ و ارشاد مردم و رسیدگی به مسائل شرعی منطقه ماربین مشغول شد. وی سرانجام در روز ١٤ رمضان ١٣٦٨ق وفات یافته و در تکیه آقا سیّد رضی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد. او عالمی زاهد و عابد و اهل ورع و تقوا بوده و بین عموم مردم محبوب القلوب و صاحب نفوذ معنوی بود.
از او کتابی به نام «ضیاء المجالس» باقی مانده که به چاپ نرسیده است.[١]
محمّدعلی مهجور اصفهانی
محمّدعلی اصفهانی متخلّص به «مهجور» از شعرای قرن سیزدهم هجری است. در اصفهان به تعلیم اطفال مشغول بوده و در جوانی در اصفهان وفات یافته است.
این بیت از اوست:
هنگام نزع، یوسف من از سفر رسید عمرم بسر رسید چو عمرم به سر رسید[٢]
محمّدعلی مهجور اصفهانی
محمّدعلی پوستی متخلّص به «مهجور»، از شعرای معاصر اصفهان. در سال ١٣٠٣ش در اصفهان متولّد گردیده [و] پس از انجام تحصیلات ابتدائی در کارخانه ریسباف اصفهان به کارگری اشتغال جسته [است.] از اشعار اوست:
به نام صلح شد آغاز داستان محبّت که جغد جنگ به هم ریزد آشیان محبّت
[١] خمینی شهر شهری که از نو باید شناخت، ص١٨١.
[٢] تذکره سفینه المحمود، ص٣٠٦؛ تذکره اختر، ص١٨٤؛ تذکره حدیقه الشعراء، ج٣، ص١٧٥٠؛ تذکره انجمن خاقان، ص٦٢٢؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٥٧ ص٩٣٤.