اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٩٥ - میرزا علی محمّد طغرل اصفهانی
از اوست:
از دور عکس روی تو دیدن چه فایده دیدن گل و به گل نچیدن چه فایده
دیدن خوش است لاله رخان را به چشم خویش تعریف شان ز غیر شنیدن چه فایده[١] ]
میرزا علی محمّد طغرل اصفهانی*
میرزا علی محمّد چهارمحالی اصفهانی متخلّص به «طغرل» ملقب به «شمس الشّعراء» فرزند میرزا محمود بن ملاّ محمّد بن ملاّ ملک احمد لاوی سمیرمی، شاعر و ادیب فاضل. در سال ١٢٧٤ق متولّد شده و در اصفهان به کسب علم و ادب پرداخت. ابتدا «شهاب» تخلّص می نموده و سپس آن را به «طُغُرل» تغییر داد. در شعر و ادب دستی توانا داشته و انواع شعر خصوصا غزل و قصیده را نیکو می سروده و در فن مادّه تاریخ گوئی مهارت داشته است. نمونه قطعات مادّه تاریخش در ابنیه و عمارات اصفهان نظیر مسجد جنب حمام کوچه قصر منشی، مسجد رکن الملک و تکیه حاج محمّدجعفر آباده ای در تخت فولاد موجود است و بر قدرت شاعری او دلالت دارد.
وی سرانجام در سفر خراسان، در سمنان در دوشنبه ١٣ رجب المرجب سال ١٣٣٢ق وفات یافته و جنازه اش توسط مرتضی قلی خان نایب السّلطنه به مشهد مقدس حمل و در پای پنجره فولاد در حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام مدفون گردید.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١. «تاریخ هندوستان»٢. «عالم نمای مسعودی» (در تاریخ هندوستان) که غیر از
[١] منتخب معجم الحکماء، ص١٣٤؛ تحریر ثانی تاریخ حکماء و عرفاء، ص٣٠٠؛ دیوان اشعار حکیم صفای اصفهانی: مقدمه؛ شواهد الرّبوبیه: مقدمه، ص صد و بیست و نه؛ شرح حال رجال ایران، ج٦، ص١٧٠؛ دیباچه دیار نون، صص ٢١٥ و ٢١٦؛ فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، ص١٨٨.