اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٦٧ - علی غزّال اصفهانی
ادبیات فارسی و عربی و فقه و حدیث مهارت داشته است. وی کتاب «تحفه الملوک» را در پند و اندرز و آداب و اخلاق به فارسی تألیف نموده که در سال ١٣٨٢ش با تصحیح آقای علی اکبر احمدی دارانی چاپ شده و در مقدمه نسخه های خطی این کتاب معرفی شده است.
کمال الدّین علی سمیرمی
کمال الدّین ابوطالب علی بن احمد بن حرب سمیرمی از وزرای سلطان محمود بن محمّد بن ملکشاه سلجوقی است.
ابتدا عامل سمیرم بوده و سپس مشرف دیوان سلطان محمّد شده [و کمی بعد] به وزارت رسید. به غایت صاحب تمکین و باهمّت بوده، لکن ظلم به افراط می کرد.[١] او سلطان مسعود بن محمود سلجوقی را بر آن داشت که طغرایی را بکشد و طغرایی را به الحاد و زندقه متهم کرد و طغرایی را در سال ٥١٣ق کشتند. سه سال بعد [در سلخ صفر[ سال ٥١٦ق یکی از غلامان طغرایی، سمیرمی را در چهاربازار بغداد (جلو مدرسه نظامیه) کارد زد و او را غفلتا کشت.[٢]
علی غزّال اصفهانی
علی بن احمد بن عبدالرّحمان غَزّال اصفهانی [از محدّثین عامّه اصفهان] علی بن محمّد بن علی اُسواری [اصفهانی] در بصره از او اخذ حدیث و روایت کرده است.[٣]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨١٠؛ دستور الوزراء، صص ٢٠٦ و ٢٠٧؛ نسائم الاسحار، صص ٧٢ و ٧٣؛ آثار الوزراء، ص٢٥٧.
[٢] الاعلام، ج٥، ص٦٠؛ راهنمای دانشوران، ج٢، ص١١٤؛ الکامل فی التّاریخ، ج١٠، صص ٦٠١ و ٦٠٢.
[٣] معجم البلدان، ج١، ص١٩١؛ ذکر اخبار اصفهان، ج٢، ص٢١.