اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٣٥ - سیّد عبدالحجّه بلاغی
وارد شد و از آنان اجازه ارشاد و دستگیری یافت [و لقب «حجت علی شاه» گرفت.] و پس از فوت ذوالریاستین خود را قطب سلسله نعمت الهی معرّفی نمود.
[او در طهران در سال ١٣٠٩ش روزنامه «جامع» را منتشر کرد و مدّتی بعد به استخدم اداره ثبت درآمد. بلاغی در فقه، اصول، ادبیات، تفسیر، عرفان، حدیث و تاریخ مهارتی به سزا داشت.] و سرانجام در دوشنبه ٤ صفر ١٣٩٧ق [مطابق با ٤ بهمن ١٣٥٥ش] وفات یافته و در [قبرستان باغ بهشت] قم مدفون شد. شعر می سرود و گاهی «حجت» و گاهی «بلاغی» تخلّص می کرد.
کتب زیر از تألیفات اوست:
[١. «الاسرار الالهیه فی الاذکار و الاوراد و الادعیه السّریّه»]٢. «انساب خاندان های مردم نائین»٣. «تاریخ طهران» در ٢ جلد٤. «تاریخ مختصر پیامبران اولوالعزم» در ٢ جلد٥. «تاریخ مقابر اصفهان»٦. «تاریخ نائین»٧. «مدینه العرفاء» در ٢ جلد٧. «تاریخ نجف اشرف و حیره» در ٢ جلد٨. «تاریخ و جغرافیای کاشمر» [٩. «ترجمه صحیفه سجادیه»]١٠. «تفسیر قرآن» موسوم به «حجه التفاسیر» به فارسی در چندین جلد شامل سوره های حمد و بقره ١١. «دیوان اشعار» [١٢. «رساله شعریه» در جبر و تفویض] ١٣. «زندگانی علی بن سهل اصفهانی» [١٤. «شطرنج العرفاء» در ٥ جلد[ ١٥. «تاریخ فرهنگ نائین» ١٦. «فرهنگ سمات» در شرح دعای سمات [١٧. «کشکول بلاغی» ١٨. «گلزار بلاغی» ١٩. «گل نرگس» درباره حضرت نرجس خاتون مادر امام زمان (عجل اللّه تعالی فرجه الشریف) ] ٢٠. «مقالات الحنفاء فی مقامات شمس العرفاء» ٢١. «مقامات العرفاء یا زندگانی شمس العرفاء» ٢٢. «مقلاد الرّشاد فی المؤنثات السّماعیه و الاضداد» [٢٤. «نقد الروضات»[١] ]
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور: مقدمه؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٢، صص ٣٢٤-٣٢٦؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٩٣ و ٩٤؛ تربت پاکان قم، ج٢، صص ٢٠٢-٢٠٥؛ تذکره سخنوران نائین، صص ٤٣ و ٤٤؛ سیمای نائین، ص١٤٨؛ تاریخ جراید و مجلات ایران، ج٢، ص١٦٢؛ مؤلفین کتب چاپی، ج٣، ص٧١٥؛ نائین بلده طیّبه، صص ٥٥ و ٥٦؛ نادره کاران، ص٣٧٣.