اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٨٦ - علی اصفهانی
بهاری می کند دل را به پای جان دویدن ها تلاشی سبز دارد جوشش پرکوش نیلوفر
ز عشق است آنچنان در وادی ما عالم آبی که چون ما نیست رود نیل هم فرنوش نیلوفر
به چنگ ناز بگرفتست زلفت گردن دل را که شوخ است و دلآرا شاخ بازیگوش نیلوفر
زَ سُکر آبیش دادند دل را سبزی مینا که در پیمانه ما نیست جز سرجوش نیلوفر
به یاد زلف پرپیج و خَمَت در خویش می پیچد به غیر از حلقه شوق تو کو در گوش نیلوفر
خط سبز تو شد سطر سخن مستانه «صحّت» را کسی چون او نشد در این چمن مدهوش نیلوفر[١]
علی اصفهانی
علی بن یحیی بن جعفر اصفهانی [از محدّثین عامّه اصفهان در قرن پنجم هجری] از سلیمان بن احمد طبرانی و ابوالحسن احمد بن قاسم بن ریان (در بصره) روایت نموده و ابوبکر احمد بن علی خطیب بغدادی و محمّد بن قیس اسدی از او نقل حدیث کرده اند.[٢]
[١] مصاحبه با آقای علی شیرانی (صحت) در ١٠ مردادماه ١٣٨٩ش؛ زنده رود تا حیدربابا، ص١٣٦؛ تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم) ، ص٤٨٨.
[٢] احقاق الحق، ج٨، صص ٥٠٥ و ٤٨٥.