اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٠٧ - میرزا علینقی زنجانی
میرزا علینقی سجادالواعظین
میرزا علینقی سجادالواعظین فرزند میر سیّد علی طباطبائی بن سیّد محمّدرضا صدرالذّاکرین، از خطباء و وعاظ اصفهان در قرن چهاردهم هجری. وی در ١٠ شعبان ١٤٠٤ق وفات یافته و در تکیه جویباره ای ها واقع در تخت فولاد مدفون شد.[١]
میرزا علینقی زنجانی
حاج میرزا علینقی بن میرزا محمّدعلی بن امیرمحسن بن محمّدسلیم بن امیر برهان الدّین موسوی زنجانی اصفهانی، عالم فاضل جلیل، فقیه ادیب نبیل [از علمای عالیقدر اصفهان در قرن سیزدهم هجری که در زنجان متولّد شده و برای تحصیل] به اصفهان مهاجرت نموده است و در این شهر پس از وصول به مقامات عالیه علم و اجتهاد به تدریس و اقامه جماعت در مسجد خیاط ها که آن را مسجد زنجانی ها نیز گویند اشتغال جسته [است.] دارای تألیف و تصنیف بوده و در [روز جمعه ٢٦] صفر المظفّر ١٢٥٨ق وفات یافته و در تخت فولاد جنب فاضلان مدفون گردید.
دارای خطی نیکو بوده و حواشی بر کتاب «ذریعه الضّراعه» تألیف فیض کاشانی نگاشته و نسخه آن در کتابخانه آستانه رضویه موجود است.[٢]
[محمّدحسین ضیاء اصفهانی شاعر معاصر میرزا علینقی در مرثیه او شعری سروده و در آن مادّه تاریخ وفات را چنین گفته است:
از پی تاریخ او کلک «ضیا» زد رقم: «رفت بسوی جنان هادی راه یقین»
[١] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٠٣.
[٢] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٥٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص١٩٥؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٦٥؛ مکارم الآثار، ج٥، صص ١٥٥٥ و ١٥٥٦؛ گلزار فضیلت، صص ١٠٦-١١٠.