اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٥٥ - میرزا علی خان صفاء السّلطنه
صاحب عنوان در روز عاشورای سال ١١٩٥ق در اصفهان وفات یافته، در قبرستان ستی فاطمه ضلع شمالی کوچه مدفون گردید و قبر او تا این تاریخ موجود و زیارتگاه مؤمنین و مقدّسین می باشد. نویسنده آن را مکرّر زیارت کرده است.[١]
میرزا علی خان صفاء السّلطنه
میرزا علی خان منشی نائینی ملقّب به «صفاء السّلطنه» فرزند ملاّ میرزا محمّد بن میرزا محمّدهادی راثی نائینی ادیب و شاعر و منشی متخلّص به «مشتاقی» است. دیوان اشعارش به چاپ رسیده است. او متوفی سال ١٣٢٨ق در کربلا و مدفون در ایوان صحن مطهر حضرت اباالفضل العباس علیه السلام[٢] [است.]
[در سال ١٢٤٦ق در نائین متولّد شد و در نوجوانی به اصفهان رفت و نزد آخوند ملاّ حسن نائینی (آرندی) به تحصیل پرداخت. سپس به اتفاق دایی خود میرزا عبدالحسین خان به تهران و سپس رشت رفت. چندی بعد به همراه دایی دیگر خود میرزا علینقی مشیر لشکر نائینی عازم قزوین شد و در آنجا منشی و نایب وزارت خسروخان گرجی (والی قزوین) شد.
او پس از بازگشت به تهران نزد میرزا اسداللّه نائینی که از اساتید خط بود به مشق خط و فراگیری علم و ادب مشغول شد. همچنین دست ارادت به استاد حاج غلامرضا شیشه گر شیرازی ساروی (مشتاق علی شاه) داده و از او لقب «صفاعلی» گرفته و تخلّص خود را از «نایب» به «مشتاقی» تغییر داد. او در خدمت میرزا عبدالجواد عنقای اصفهانی، خوشنویس، شاعر و دانشمند مقیم تهران حاضر شد و خوشنویسی را نزد او تکمیل کرد.
[١] مزارات اصفهان، ص٢٥٢؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص١٨٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٥٠؛ مکارم الآثار، ج١، ص٢٩؛ آتشکده اردستان، ج٢، ص٢٨٥؛ تاریخ نائین، ص١٢٣.
[٢] بیان المفاخر، ج١، ص٣٨٠.